• Al-Quran
• By nsbk
• 20 Oct

சூரத்துல் கஹ்ஃப் ஓதுவதன் சிறப்புகளும் நன்மைகளும்

வெள்ளிக்கிழமைகளில் திருக்குர்ஆனின் 18-வது அத்தியாயமான சூரத்துல் கஹ்ஃப் (குகைவாசிகள் அத்தியாயம்) ஓதுவது மிகுந்த நன்மைகளையும் பாதுகாப்பையும் பெற்றுத் தரும் மிக முக்கியமான சுன்னத்தாகும்.

சூரத்துல் கஹ்ஃப் ஓதுவதன் சிறப்புகளும் நன்மைகளும்:

• அடுத்த வெள்ளி வரை பிரகாசிக்கும் பேரொளி (நூர்):
  “யார் வெள்ளிக்கிழமையன்று சூரத்துல் கஹ்ஃபை ஓதுகிறாரோ, அவருக்கு இரண்டு வெள்ளிக்கிழமைகளுக்கு இடைப்பட்ட காலம் முழுவதும் ஓர் ஒளி பிரகாசிக்கும்” என்று நபிகள் நாயகம் ﷺ கூறியுள்ளார்கள் (நஸயீ, பைஹகீ, ஹாகிம்).இந்த நூர் (ஒளி) ஒரு முஸ்லிமுக்கு நேர்வழியைக் காட்டவும், பாவங்களிலிருந்து விலகி நன்மைகளை நோக்கிச் செல்லவும் வழிகாட்டுகிறது.
• தஜ்ஜாலின் குழப்பத்திலிருந்து பாதுகாப்பு:
  மறுமை நாளுக்கு முன் மனித குலம் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய சோதனையான தஜ்ஜாலின் (பொய் மேசியா) குழப்பத்திலிருந்து இது பாதுகாப்பளிக்கிறது.
  “சூரத்துல் கஹ்ஃபின் முதல் பத்து வசனங்களை மனனம் செய்து ஓதி வருபவர் தஜ்ஜாலின் குழப்பத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவார்” என்று நபிகள் நாயகம் ﷺ அருளினார்கள் (ஸஹீஹ் முஸ்லிம்).மற்றொரு அறிவிப்பில், இதன் இறுதி பத்து வசனங்கள் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.
• வீட்டில் அமைதியும் வானவர்களின் வருகையும் இறங்குதல்:
  இந்த அத்தியாயத்தை ஓதும் போது இறைவனின் விசேஷ அமைதியும் (ஸகீனா) சாந்தியும் இறங்குகிறது. ஒரு நபித்தோழர் இந்த சூராவை ஓதியபோது, மேகம் போல ஒரு நிழல் அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டது; அது வானவர்கள் இறங்கியதன் அடையாளம் என்று நபிகளார் விளக்கமளித்தார்கள் (ஸஹீஹ் புகாரி).
• நான்கு மாபெரும் சோதனைகளுக்கான படிப்பினைகள்:
  இந்த அத்தியாயம் மனித வாழ்க்கையில் ஏற்படக்கூடிய நான்கு பெரும் குழப்பங்களையும், அதிலிருந்து மீளும் வழிகளையும் நான்கு அழகிய வரலாற்று நிகழ்வுகள் மூலம் விளக்குகிறது:
  1. ஈமான் (நம்பிக்கை) சோதனை: குகைவாசிகளின் (அஸ்ஹாபுல் கஹ்ஃப்) வரலாறு – உறுதியான இறைநம்பிக்கை.
  2. செல்வத்தின் சோதனை: இரு தோட்டக்காரர்களின் வரலாறு – நன்றியுணர்வும் பணிவும்.
  3. அறிவின் சோதனை: மூஸா (அலை) மற்றும் கிள்ர் (அலை) அவர்களின் வரலாறு – பொறுமையும் அடக்கமும்.
  4. அதிகாரத்தின் சோதனை: துல்கர்னைன் (ரஹ்) அவர்களின் வரலாறு – நீதியும் நேர்மையும்.

ஓத வேண்டிய நேரம்:

• வியாழக்கிழமை சூரியன் மறைந்த நேரம் (மஃக்ரிப் தொழுகைக்குப் பின்) தொடங்கி, வெள்ளிக்கிழமை சூரியன் மறையும் நேரம் (மஃக்ரிப் வரை) உள்ள இடைப்பட்ட எந்த நேரத்திலும் இதை ஓதி முடிக்கலாம்.
• ஒரே அமர்வில் முழுமையாக ஓத முடியாதவர்கள், அன்றைய நாளின் வெவ்வேறு நேரங்களில் பிரித்தும் ஓதி முடித்துக் கொள்ளலாம்.

சூரத்துல் கஹ்ஃபின் முதல் பத்து வசனங்கள் தவ்ஹீத் (இறை ஒருமைப்பாடு), மறுமை நம்பிக்கை, திருக்குர்ஆனின் பாதுகாப்பு மற்றும் தஜ்ஜாலின் கொள்கைக் குழப்பங்களை முறியடிக்கும் அடிப்படைக் கருத்துகளைக் கொண்டுள்ளன.

முதல் பத்து வசனங்களின் தமிழாக்கம்:

1. அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்…
   எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது; அவன் தன் அடியார் மீது இந்த வேதத்தை (திருக்குர்ஆனை) இறக்கிவைத்தான்; அதில் அவன் எந்தக் கோணலையும் (முரண்பாட்டையும்) வைக்கவில்லை.
2. அவன் இதனை நேரிய வழிகாட்டியாக ஆக்கியுள்ளான்; தன்னிடமிருந்து வரக்கூடிய கடுமையான வேதனையைக் குறித்து எச்சரிப்பதற்காகவும், நற்செயல்கள் செய்யும் நம்பிக்கையாளர்களுக்கு நிச்சயமாக ஓர் அழகிய நற்கூலி (சுவர்க்கம்) உண்டு என்ற நற்செய்தியை அறிவிப்பதற்காகவும்.
3. அவர்கள் அதில் என்றென்றும் நிலைத்திருப்பார்கள்.
4. “அல்லாஹ் ஒரு மகனை ஏற்படுத்திக் கொண்டான்” என்று கூறுபவர்களை எச்சரிப்பதற்காகவும் (இவ்வேதத்தை இறக்கினான்).
5. இது பற்றி அவர்களுக்கும் அறிவில்லை; அவர்களின் முன்னோர்களுக்கும் எந்த அறிவும் இருக்கவில்லை; அவர்களின் வாய்களிலிருந்து வெளிப்படும் இவ்வார்த்தை மிகப்பெரிய (கொடிய) சொல்லாகும்; அவர்கள் பொய்யைத் தவிர வேறு எதையும் பேசவில்லை.
6. (நபியே!) அவர்கள் இந்த வேதச் செய்தியின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை என்பதற்காக, அவர்களுக்காகத் துக்கப்பட்டு நீர் உம்மையே அழித்துக் கொள்வீரோ?
7. நிச்சயமாக, பூமியிலுள்ளவற்றை அதற்குரிய அழகாக நாம் ஆக்கினோம்; அவர்களில் நற்செயல் புரிபவர் யார் என்று அவர்களைச் சோதிப்பதற்காகவே (இவ்வாறு செய்தோம்).
8. நிச்சயமாக, அதன் மேல் உள்ள அனைத்தையும் (ஒரு நாள்) நாம் பாழ்நிலமாக, வெறும் புழுதியாக ஆக்கிவிடுவோம்.
9. (நபியே!) அந்த குகையையும், சாசனத்தையும் (ஏட்டையும்) சேர்ந்தவர்கள் நமது சான்றுகளில் ஓர் ஆச்சரியமானவர்கள் என்று நீர் எண்ணுகிறீரோ?
10. அந்த வாலிபர்கள் குகையில் தஞ்சமடைந்தபோது: “எங்கள் இரட்சகனே! உன்னிடமிருந்து எங்களுக்கு அளப்பரிய கருணையை வழங்குவாயாக! மேலும், எங்கள் விவகாரத்தில் எங்களுக்கு நேர்வழியை அமைத்துத் தருவாயாக!” என்று பிரார்த்தித்தனர்.

முக்கிய விளக்கக் குறிப்புகள்:

• வேதத்தின் நேர்த்தி (வசனங்கள் 1–3):
  திருக்குர்ஆன் எவ்விதக் குறைபாடுகளும், முரண்பாடுகளும் இல்லாத நேரான வேதம். நல்ல அமல்கள் செய்யும் மூமின்களுக்கு நிலையான சுவர்க்கத்தை உறுதியளிக்கிறது.
• தவ்ஹீதை நிலைநாட்டுதல் (வசனங்கள் 4–5):
  இறைவனுக்குப் பிள்ளை உண்டு எனக் கூறுவது மாபெரும் பொய்யும் அநீதியும் ஆகும். தஜ்ஜாலும் தனது பொய் வாதங்கள் மூலம் இறை அதிகாரத்தைப் போலியாக உருவாக்க முயல்வான்; எனவே, தவ்ஹீதை நிலைநிறுத்தும் இவ்வசனம் தஜ்ஜாலின் குழப்பத்திற்கு நேரெதிரான பாதுகாப்பைத் தருகிறது.
• நபிகளாரின் ஆதங்கமும் ஆறுதலும் (வசனம் 6):
  மக்கள் நேர்வழி அடையவில்லையே என்ற நபிகளாரின் அளப்பரிய கவலையை இறைவன் ஆற்றி, நபிகளாரின் பொறுப்பு எத்திவைப்பது மட்டுமே என்பதை உணர்த்துகிறான்.
• இவ்வுலக வாழ்க்கையின் தற்காலிகத் தன்மை (வசனங்கள் 7–8):
  பூமியில் காணப்படும் வசதிகளும் கவர்ச்சிகளும் மனிதர்களுக்கு ஒரு பரீட்சைக்களமே தவிர, நிரந்தர தங்குமிடம் அல்ல. ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் இவை அனைத்தும் ஒன்றுமில்லாமல் அழிக்கப்பட்டுவிடும்.
• உறுதியான ஈமானும் துஆவும் (வசனங்கள் 9–10):
  அடக்குமுறையான ஆட்சியாளரிடமிருந்து தங்களது கொள்கையையும் இறைநம்பிக்கையையும் காப்பாற்றிக் கொள்ள குகையில் தஞ்சம் புகுந்த இளைஞர்கள் (அஸ்ஹாபுல் கஹ்ஃப்), உலகக் காரணங்களை நம்பாமல் முழுக்க முழுக்க இறைவனின் கருணையையும் அவனது நேர்வழியையும் மட்டுமே நம்பிப் பிரார்த்தித்தனர். நெருக்கடியான காலங்களில் ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் கேட்க வேண்டிய மிகச் சிறந்த துஆவாக 10-வது வசனம் விளங்குகிறது.

சூரத்துல் கஹ்ஃபின் இறுதி பத்து வசனங்கள் (வசனங்கள் 101 முதல் 110 வரை) மறுமை நாளின் உண்மை நிலை, மனிதர்களின் செயல்களின் மதிப்பு, இணைவைப்பின் விபரீதம் மற்றும் உண்மையான தவ்ஹீதின் (இறை ஒருமைப்பாடு) அவசியத்தைப் பற்றி ஆணித்தரமாக விளக்குகின்றன.

இறுதி பத்து வசனங்களின் தமிழாக்கம்:

101. அவர்கள் எத்தகையோரென்றால், எனது நினைவை விட்டும் அவர்களுடைய கண்கள் மூடி மறைக்கப்பட்டிருந்தன; மேலும் அவர்கள் (சத்தியத்தைக்) கேட்கவும் சக்தியற்றவர்களாக இருந்தனர்.
102. நிராகரிப்பாளர்கள் என்னையன்றி என் அடியார்களைத் தங்களுக்குப் பாதுகாவலர்களாக (தெய்வங்களாக) ஆக்கிக் கொள்ளலாம் என்று எண்ணிக் கொண்டார்களா? நிச்சயமாக நாம் இந்நிராகரிப்பாளர்களுக்கு நரகத்தை விருந்தாகத் தயார் செய்து வைத்துள்ளோம்.
103. (நபியே!) கூறுவீராக: “செயல்களால் மாபெரும் நஷ்டமடைந்தவர்களைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?”
104. “அவர்கள் எத்தகையோரென்றால், இவ்வுலக வாழ்க்கையில் அவர்களுடைய முயற்சிகள் யாவும் வீணாகிவிட்டன; ஆயினும், தாங்கள் மிக அழகிய நற்செயல்களையே செய்வதாக அவர்கள் எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.”
105. அவர்கள்தாம் தங்கள் இறைவனின் சான்றுகளையும், அவனைச் சந்திப்பதையும் நிராகரித்தவர்கள்; ஆகவே, அவர்களுடைய செயல்கள் யாவும் பாழாகிவிட்டன; எனவே, மறுமை நாளில் அவர்களுக்கு நாம் எந்த எடையையும் (மதிப்பையும்) அளிக்க மாட்டோம்.
106. அவர்கள் நிராகரித்ததற்கும், எனது சான்றுகளையும் எனது தூதர்களையும் பரிகாசத்திற்குரியதாக ஆக்கிக் கொண்டதற்கும் கூலியாக இதுவே—நரகமே அவர்களுக்குரியதாகும்.
107. நிச்சயமாக நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் புரிந்தோருக்கு, அவர்களை உபசரிப்பதற்கு ‘ஃபிர்தவ்ஸ்’ எனும் சொர்க்கச் சோலைகள் உண்டு.
108. அதில் அவர்கள் என்றென்றும் நிலைத்திருப்பார்கள்; அங்கிருந்து வேறிடத்திற்கு மாற அவர்கள் விரும்பவே மாட்டார்கள்.
109. (நபியே!) கூறுவீராக: “எனது இறைவனின் வார்த்தைகளுக்காக (அவற்றை எழுதுவதற்கு) கடல் மையாக ஆனாலும், எனது இறைவனின் வார்த்தைகள் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே கடல் முடிந்துவிடும்; அதைப் போன்று மேலும் ஒரு கடலை நாம் உதவியாகக் கொண்டுவந்தாலும் சரியே!”
110. (நபியே!) கூறுவீராக: “நிச்சயமாக நான் உங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதனே; ஆனால், ‘உங்கள் இறைவன் ஒரே ஒரு இறைவனே’ என்று எனக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவிக்கப்படுகிறது; ஆகவே, எவர் தன் இறைவனின் சந்திப்பை ஆதரவு வைக்கிறாரோ, அவர் நற்செயல்களைப் புரியட்டும்; தன் இறைவனுக்குச் செய்யும் வணக்கத்தில் எவரையும் இணையாக்காது இருக்கட்டும்!”

முக்கிய விளக்கக் குறிப்புகள்:

• வழிகேட்டின் காரணம் (வசனங்கள் 101–102):
  இறைவனின் அத்தாட்சிகளையும் சான்றுகளையும் சிந்திக்காமல் கண்களையும் காதுகளையும் மூடிக்கொண்டவர்கள் வழிகெட்டுப் போகிறார்கள். படைப்பாளனை விட்டுவிட்டுப் படைப்புகளைத் தெய்வங்களாக ஏற்போருக்கு மறுமையில் நரகமே தங்குமிடமாகும்.
• மிகப்பெரிய நஷ்டவாளிகள் (வசனங்கள் 103–106):
  தவறான பாதையிலோ அல்லது இணைவைப்புடனோ அமல்கள் செய்துவிட்டு, தாங்கள் சிறந்த நன்மை செய்வதாகவே தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக்கொள்பவர்கள் மறுமையில் பெரும் ஏமாற்றத்தை அடைவார்கள். இறைநம்பிக்கை (ஈமான்) மற்றும் இக்லாஸ் (உளத்தூய்மை) இல்லாத எந்த நற்செயலுக்கும் மறுமை நாளில் தராசில் எந்த எடையும் மதிப்பும் இருக்காது.
• சுவர்க்கத்தின் அதிஉயர் அந்தஸ்து (வசனங்கள் 107–108):
  உண்மையான ஈமானோடு நற்செயல்கள் புரிந்தோருக்குச் சுவர்க்கத்தின் மிக உயர்ந்த அந்தஸ்தாகிய ‘ஜன்னத்துல் ஃபிர்தவ்ஸ்’ பரிசாக வழங்கப்படும். அந்த இன்பம் எப்போதும் சலித்துப் போகாத ஒன்றாக நிலைத்திருக்கும்.
• இறைவனின் அளப்பரிய ஞானம் (வசனம் 109):
  மனித அறிவுக்கு எல்லை உண்டு; ஆனால் இறைவனின் வார்த்தைகளுக்கும், அவனது ஞானத்திற்கும் எல்லையே கிடையாது. பிரபஞ்சத்தின் பெருங்கடல்கள் அனைத்தும் மை நிரப்பிய மைக் கூடுகளாக மாறினாலும் இறைவனின் ஞானத்தைப் பதிவு செய்து முடிக்க முடியாது.
• முழுமையான தவ்ஹீதும் அமல்களும் (வசனம் 110):
  சூராவின் இறுதி வசனம் முழு இஸ்லாமிய மார்க்கத்தின் சாராம்சத்தையும் தாங்கியுள்ளது. நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்கள் மனிதர்தாம், ஆனால் இறைச்செய்தி பெற்ற தூதர். மறுமையில் வெற்றிகரமாக இறைவனைச் சந்திக்க இரண்டு நிபந்தனைகள் அவசியமாகின்றன:
  1. செய்யும் காரியங்கள் குர்ஆன்-சுன்னாவின் வழிகாட்டுதலுக்கு உட்பட்ட நற்செயல்களாக (ஸாலிஹான அமல்களாக) இருக்க வேண்டும்.
  2. அந்த அமல்கள் முகஸ்துதி அல்லது பிற மனிதர்களுக்கானதாக இல்லாமல், முழுக்க முழுக்க அல்லாஹ்வுக்காக மட்டுமே இணைவைக்காமல் தூய எண்ணத்துடன் செய்யப்பட வேண்டும்.